خصوصیتهاى معصومین (علیهم السلام ) در حوایج مختلف

امام حسن عسكرى (علیه السلام ) خصوصیتى براى برآورده شدن حاجات اخروى دارد. معصومین (علیهم السلام ) گر چه هر كدام از آنان وسیله اى براى بندگان خدا در جمیع حوائج مى باشند ولى هر كدام خصوصیتى براى بعضى از حاجتها دارا مى باشند - چنانچه دعاى توسل شاهدى بر این مطلب است - رسول خدا و دختر بزرگوارش و امام حسن و امام حسین (علیهم السلام ) در حاجتهاى به بدست آوردن طاعت خدا و خوشنودى او خصوصیتى دارند. امیرالمؤ منین (علیه السلام ) خصوصیتى در مورد انتقام از دشمنان و برطرف نمودن ظلم ظالمین دارد. امام سجاد (علیه السلام ) خصوصیتى در مورد ستم پادشاهان و القاءات و وسوسه هاى شیطان دارد. امام باقر (علیه السلام ) و امام صادق (علیه السلام ) خصوصیتى در كمك گرفتن در مورد آخرت دارند. امام كاظم (علیه السلام ) خصوصیتى در مورد سلامتى كامل از بیماریها و دردهایى كه مردم از آن گریزانند دارد. امام رضا (علیه السلام ) خصوصیتى در مورد ترسهاى مسافرت در دریا و خشكى و زمینهاى بى آب و علف و بدون آبادى و سكنه دارد. امام جواد (علیه السلام ) خصوصیتى در مورد توسعه روزى و بى نیاز شدن از آنچه در دست مردم است دارد.

امام هادى (علیه السلام ) خصوصیتى در مورد قضاى نافله ها و احسان به برادران مؤ من و به كمال رسیدن طاعتهاى پروردگار دارد. امام حسن عسكرى (علیه السلام ) خصوصیتى در كمك نمودن در مورد آخرت دارد. و امام عصر ما، پناهگاه ، امید و حافظ ما، نور ما و زندگى ما، امام مهدى (عج ) جامع تمام خصوصیات مذكوره بوده و براى حاجات دیگر نیز توسل به او مناسب است .

و این روز را همانطور كه سایر روزهاى شریف را به پایان مى رسانند ختم نموده و ماه را نیز با آنچه ماههاى دیگر را ختم مى نمایند و در ماههاى دیگر گفتیم به پایان برساند.

فصل ششم : مراقبات ماه جمادى الاولى

از كارهاى مهم دعا كردن بخصوص با دعاهایى كه روایت شده است مى باشد.

پانزدهم ماه

روایت شده امام سجاد (علیه السلام ) در نیمه این ماه متولد گردیده است . بنابراین شیعه باید این روز را با عمل بزرگ بدارد چنانچه قبلا در مانند چنین روزهایى گفتیم . زیرا مردم باید روزهاى ولادت زمامداران خود را بزرگ داشته و آداب و تكالیفى را در این مورد رعایت نمایند. و كدام زمامدارى سزاوارتر از این زمامداران است كه او را بزرگ بدارند؛ كسانى كه زمامدار دنیا و آخرت مى باشند. علاوه بر این ، زمامداران غاصبانه حكومت مى نمایند ولى زمامدارى اینان از طرف بزرگترین زمامداران و حضرت حق به آنان داده شده و سزاوار آن هستند. و نیز كدام زمامدارى براى اداره مردم خود رنجهائى را تحمل نمود كه آنان تحمل نمودند و كدامشان مانند آنان با مردم مواسات نموده و حتى به خاطر نجات و هدایت مردم شهادت را انتخاب كردند و كدام زمامدارى تا این حد براى مردم سودمند بوده است . بنابراین باندازه خدماتشان تكلیف داریم این روزها را بزرگ بداریم .

روز خود را نیز به همان طریقى كه روزهاى شریف را به پایان مى رساند، ختم كند چنانچه چند بار به آن اشاره شد. و ماه خود را نیز همانگونه كه ماههاى دیگر را ختم مى نمود به پایان برساند چنانچه قبلا نیز اشاره شد.

فصل هفتم : مراقبات ماه جمادى الاخر

از كارهاى مهم در این ماه نیز دعا نمودن - بخصوص با دعاى روایت شده - مى باشد.

سوم جمادى الثانى ، شهادت حضرت زهرا (علیها السلام )

در روز سوم این ماه سرور بانوان جهان (علیها السلام ) وفات یافته اند بلكه صحیح این است كه این روز روز شهادت آن حضرت (علیها السلام ) مى باشد؛ كه مظلوم و در حالى كه حق او غصب شده بود از دنیا رفت . بنابراین لازم است كه شیعیان وفادار این روز را از روزهاى اندوه و مصیبت قرار دهند. زیرا این روز براى بستگان آن حضرت (علیها السلام ) دومین روز مصیبت بعد از رحلت رسول اكرم (صلى الله علیه و آله و سلم ) بود. و امیرالمؤ منین (علیه السلام ) بعد از وفات رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم ) هیچ روزى را مصیبت بارتر و ناگوارتر از این روز ندید. از دست دادن او باندازه اى براى امیرالمؤ منین (صلى الله علیه و آله و سلم ) سخت بود كه بر او نوحه خوانده ، گریه كرده و از جدایى او شكایت مى نمود و مى فرمود: ((جان من در زندان آه اندوهبار من است . كاش جانم با آه ها خارج مى گردید. بعد از تو خیرى در زندگى نیست و گریه ام از ترس این است كه زندگیم طولانى شود)) و نیز مى فرمود: ((از دست دادن فاطمه بعد از احمد دلیل بر این است كه هیچ دوستى جاویدان نمى ماند و چگونه زندگى گوارایت خواهد بود بعد از فقدان آنان بجانت سوگند، این چیزى است كه اصلا امكان ندارد. انسان مى خواهد دوستش نمیرد ولى این محال است .))

این مطلب ساده اى نیست كه كسى مانند امیرالمؤ منین (علیه السلام ) چنین سخنانى بگوید. عقل از درك این كلمات ناتوان بوده و این سخنان عظمت مقام زهرا (علیها السلام ) و فضل او را نزد خداوند مى رساند. زیرا اندوه او در این مصیبت - با توجه به این كه در صبر مانند كوه بلندى بود كه طوفانها او را حركت نمى داد و هیچ چیزى او را در هم نمى شكست سیل از او جارى شده و پرنده اى به او نمى رسید - از عجیب ترین عجایب است . و اگر فضیلت فاطمه (علیها السلام ) در بالاترین درجه اى نبود كه جزع نمودن براى او كار نیكویى بود بهیچ وجه این جزع فراوان از امیرالمؤ منین (علیه السلام ) دیده نمى شد.

بهر صورت شیعیان در اظهار حزن و اندوه و اقامه مجالس سوگوارى در روز وفات آن حضرت و ذكر مصیبتهاى او باید امیرالمؤ منین (علیه السلام ) را سرمشق خود قرار دهند. زیرا او محبوب و یگانه پدرش بود و طورى با او رفتار مى كرد كه با هیچكس چنین رفتارى را نداشت . و شیعیان و مخالفین آنان فرمایش حضرت رسول (صلى الله علیه و آله و سلم ) درباره او را روایت نموده اند كه فرمود: ((فاطمه پاره تن من است . كسى كه او را اذیت نماید مرا اذیت كرده است .)) و فاطمه (علیها السلام ) بعد از اعتراف گرفتن از خلیفه اول و دوم به این كه آنها این حدیث را از پیامبر (صلى الله علیه و آله و سلم ) شنیده اند، به این حدیث بر علیه آن دو استدلال نمود. و در حالیكه دستهایش را بلند كرده بود به خداوند عرضه داشت : خداوندا! شاهد باش كه این دو مرا اذیت كردند. و به على (علیه السلام ) سفارش نمود كه خاك سپارى و قبر او را از این دو پنهان كند.

این اعمال و همچنین سفارش او، جهاد در راه خدا و یارى دین حق و بهترین دلیل براى اثبات مذهب شیعه و باطل نمودن مذهب عامه است . زیرا مخفى نگهداشتن دفن و قبر او مطلب سؤ ال انگیزى است كه وقتى از علت آن سؤ ال شده و معلوم شود به خاطر وصیت او مخفى نگهداشته شده است ، مانند آفتاب در وسط آسمان معلوم مى شود كه او در حالى از دنیا رفت كه بر این دو خشمگین بوده و مولى و پدر خود را در حالى دیدار نمود كه از دست این دو شاكى بود. و این مطلب براى این دو رسوایى بزرگى است كه بالاتر از آن تصور نمى شود؛ بخصوص با ملاحظه آیات شریفه قرآن كه مى فرماید: ((بگو از شما پاداشى نمى خواهم مگر دوستى نزدیكان من .))(8) و تاءكید این حكم با آیه ((هر پاداشى كه از شما بخواهم بنفع خود شماست .)) و رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم ) از دنیا رحلت كرد در حالى كه در روى زمین كسى از فاطمه (علیها السلام ) به او نزدیكتر نبود. و هیچ عاقلى شك نمى كند، كسى كه به رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم ) در پاداش رسالت خیانت نماید شایسته نیست كه بر مسند خلافت رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم ) تكیه زند و كسى كه ملاحظه رسول (صلى الله علیه و آله و سلم ) را در مورد نزدیكان آن حضرت ننماید چگونه در مورد غیر نزدیكان ملاحظه او را خواهد نمود. و كسى كه به دختر او ظلم كند چگونه در میان امت او به عدالت رفتار خواهد كرد. این چیزى است كه عالم و جاهل آن را مى دانند بخصوص كه آیه تطهیر باتفاق شیعه و مفسرین برجسته اهل سنت و علماى آنان درباره حضرت زهرا (علیها السلام ) نازل شده است . بنابراین بعد از اینكه آیه صریح قرآن طهارت او را اعلام و دوستى او را واجب كرد، اگر كسى به او ظلم نماید و حق او را غصب كند نمى تواند اذیت و آزار خود را به طریق شرعى صحیحى توجیه نماید.

اى اهل عالم گریه كنید بر این جنایت بزرگ كه نسبت به رسول بزرگوار و پیامبرى كه رحمت براى جهانیان بود و در حق پاره تن و دختر پاك او انجام دادند! حق او را غصب ، مهریه او را گرفته و او را از ارث پدر محروم ساختند! به صورت او سیلى زدند و جنین او را در حالیكه كفنهاى رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم ) هنوز تر و تازه بود سقط كردند. و براى آتش زدن در خانه او آتش طلبیدند همان درى كه مدتى طولانى ملائكه مقرب خدا پشت آن توقف مى كردند تا به آنها اذن دخول داده شود.

بهر صورت سزاوار است شیعه آن حضرت را در این روز بگونه اى زیارت نموده و بر او صلوات و درود فرستند كه مایه رضایت پیامبر (صلى الله علیه و آله و سلم ) بوده ، خداى فاطمه (علیها السلام ) آن را پسندیده و حق شیعه گرى ادا شود.

شب نوزدهم

این شب ابتداى حامله شدن مادر پیامبر (صلى الله علیه و آله و سلم ) به آن حضرت مى باشد. و مراقب و ادا كننده حقوق رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم )، حق بزرگداشت آن را از آنچه در میلاد پیامبر (صلى الله علیه و آله و سلم ) گفتیم ، خواهد دانست . زیرا این شب كلید سعادت روز میلاد آن حضرت بلكه مقام اجمال آن مى باشد؛ چنانچه میلاد او یكى از كلیدهاى روز مبعث و مقامات آن مى باشد. و بنده مراقب جمیع بهره هاى خود را از این مراقبت مى برد و بخاطر كسالت هیچ خیرى را از دست نمى دهد. زیرا انسان عاقل هیچ سعادتى را كه در دست باشد از دست نمى دهد.

روز بیستم ، میلاد حضرت زهرا (علیها السلام )

این روز بنابر روایت شیخ مفید (رحمة الله ) روز میلاد فاطمه زهرا (علیها السلام ) مى باشد. شیخ مفید فرموده است : ((دو سال بعد از بعثت در روز بیستم این ماه حضرت زهرا (علیها السلام ) متولد شده است . سرور مؤ منین در آن تازه شده و روزه آن روز و خیرات و صدقات در آن مستحب مى باشد.))

فضایل حضرت فاطمه (علیها السلام )

مقدار بزرگداشت این روز بمقدار بزرگى صاحب آن بوده و فاطمه (علیها السلام ) در پیشگاه خداوند متعال و فرشتگان و دوستان او بسیار بزرگ است . در روایات صحیح آمده است كه او سرور بانوان جهان و مریم (علیها السلام ) سرور بانوان زمان خود بود و باین ترتیب سرورى او بر مریم راستگو (علیها السلام ) - كه قرآن بزرگ صداقت او را گواهى مى دهد - نیز ثابت مى شود. بلكه عده اى از علماى بزرگ یقین به برتر بودن او از سایر پیامبران و رسولان دارند كه خود فضیلت روشنى براى فاطمه (علیها السلام ) مى باشد. از فضیلتهاى او كه از روایات قطعى به دست مى آید و فاطمه در میان زنان عالم مخصوص به آن فضیلت مى باشد این است كه مصحف بزرگ و گرانقدرى داشت كه جبرئیل بعد از رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم ) آن را براى او آورده و امیرالمؤ منین (علیه السلام ) آن را نوشت . این مصحف نزد فرزندان معصوم او بود و علم آنچه گذشت و آنچه خواهد آمد و آنچه موجود است در او بود؛ چنانچه از امام صادق (علیه السلام ) روایت شده است . خلاصه اینكه درباره فضایل او شیعه و غیر شیعه روایاتى نقل نموده اند كه چندین مجلد كتاب بزرگ را پر مى كند و این مختصر گنجایش آن را ندارد. و اگر فضیلتى بجز شفاعت او از دوستدارانش نبود همین فضیلت در اثبات حق بزرگداشت او و تولدش باندازه توان براى شیعه كافى بود. زیرا بعضى از حقوق ادا نمى شود گر چه كارى كه براى اداء حق انجام شود كامل و تمام باشد.

اعمال مهم این روز

از كارهاى مهم در این روز زیارت او، صلوات بر او، و لعنت كردن ظالمین به آن حضرت (علیها السلام ) است . و سپس روز خود را مانند امثال این روز به پایان مى رساند.

 

 

ادامه کتاب المراقبات

نوشته شده در تاریخ شنبه 3 مهر 1389    | توسط: حسن پوراللهیار    |    | نظرات()