اهمیت عبادت در این شب

عبادت در این شب بسیار مهم است . از امام سجاد (علیه السلام ) روایت شده است كه به فرزندانش در مورد این شب سفارش كرده و مى فرمود: ((این شب كمتر از آن شب نیست .)) و منظور حضرت (علیه السلام ) شب قدر بود. با این كلام تصریح مى كند كه شب قدر نیست . بنابراین لازم است عمل كننده در این شب بیش از شب قدر جدیت نماید. زیرا این شب علاوه بر این كه باین جهت شرافت دارد وقت پاداش و آخر كار نیز بوده و بهمین جهت احتیاج به جدیت زیاد دارد.

اعمال شب عید

(1)مهمترین كارها در این شب بعد از جستجوى ماه و دیدن آن ، خواندن دعایى است كه هنگام دیدن ماه خوانده مى شود و در صحیفه سجادیه آمده است و نیز سلام و تضرع كامل به نگهبان شبش كه از معصومین (علیهم السلام ) است و توسل به آنان جهت جدیت ایشان در اصلاح اعمال این ماه او. همچنین باید اعمال ماه رمضان و خود، دل ، روح ، ضمیر، ظاهر، باطن ، تمامى وجود و جزء جزء وجود خود را تسلیم آنان نموده و از آنان بخواهد كه واسطه شده و از خدا بخواهند او را تا رمضان آینده و تمامى عمر موفق بدارد.

بطور كلى قصد او در این توسل اصلاح تمام مفاسد ماه ، سال و عمرش ‍ بوده و تمام نواقصش را كامل نماید. باید در تملق گفتن و لطیف نمودن معانى تضرع ، توسل و تسلیم خیلى جدیت كرده و امیدوارى كامل خود را به پذیرش آنان آشكار نماید؛ و بخاطر آنان به درگاه خداوند شكرگزارى نماید. آنگاه این شب را با همان اعمال قلبى و بدنى كه در شبهاى قدر گفتیم ، مگر اعمال مخصوص به هر كدام از آن شبها زنده بدارد.

(2 غسل به هنگام غروب .

(3 بعد از نوافل مغرب در حالى كه دستهاى خود را بلند كرده است بگوید: یا ذالمن و الطول ، یا مصطَفِىْ محمد و ناصره ، صل على محمد و آل محمد واغفر لى كل ذنب احصیته ، و هو عندك فى كتاب مبین آنگاه سجده كرده و صد بار در سجده بگوید: ((اتوب الى الله )) سپس حاجت خود را بخواهد كه اگر خدا بخواهد برآورده مى گردد.

(4 بعد از نماز مغرب ، عشا، صبح و عید این تكبیر را بگوید: الله اكبر لا اله الا الله و الله اكبر و لله الحمد الله اكبر و الحمد لله على ما هدانا. بهتر است این تكبیر را در پى این نمازها ترك نكند.

(5 مستحب است بعد از نماز مغرب و عشا دو ركعت بجا آورده در ركعت اول بعد از سوره فاتحه صد بار سوره اخلاص و در ركعت دوم بعد از سوره فاتحه یك بار سوره اخلاص بخواند. آنگاه قنوت خوانده ، به ركوع رود، سجده كند و سلام بدهد. آنگاه سجده كرده و در سجده صد بار بگوید: ((اءتوب الى الله )) از امیرالمؤ منین (علیه السلام ) روایت شده است كه فرمودند: ((قسم به كسى كه جانم بدست اوست كسى این عمل را انجام نمى دهد و چیزى از خدا نمى خواهد مگر این كه خداوند به او اعطا مى كند گر چه گناهان او بعدد شنهاى ((عالج )) باشد.

و اگر حال عبادت دارد عمل بعد را نیز انجام بدهد.

(6 دو ركعت نماز كه در ركعت اول هزار بار و در ركعت دوم یك بار ((قل هو الله احد)) خوانده و بعد از سلام دادن سجده كرده و در سجده اش صد بار بگوید: ((اءتوب الى الله )) سپس بگوید: یا ذالمن و الجود! یا ذالمن و الطول ! یا مصطَفِىْ محمد! صل على محمد و آل محمد. و حاجات خود را بگوید و بعد دعایى را كه در اقبال روایت شده است بخواند. كسى كه چنین كند، حاجت او برآورده مى گردد.

و اگر براى این عمل نشاط ندارد عمل بعد را انجام دهد.

(7 ده ركعت نماز بجا آورده ، و در هر ركعت یك بار حمد و ده بار سوره اخلاص خوانده و بجاى ذكر ركوع و سجود ده بار بگوید: سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اكبر و بعد از پایان آن هزار بار استغفار نموده و در سجده شكر بگوید: یا حى یا قیوم ! یا ذالجلال و الاكرام ! یا رحمن الدنیا و الاخره و رحیمهما! یا ارحم الراحمین ! یا اله الاولین و الاخرین ، اغفر لى ذنوبى و تقبل صومى و صلاتى . روایت شده است : ((كسى كه این عمل را انجام بدهد قبل از این كه سرش را از سجده بردارد، آمرزیده شده ، روزه او قبول و گناهان او بخشیده مى شود.))

اگر هم براى او سخت است عمل بعد را انجام بدهد.

(8 چهارده ركعت نماز، كه در ركعت یك بار ((فاتحه الكتاب )) و ((آیه الكرسى )) و سه بار ((قل هو الله احد)) مى خواند. روایت شده : ((كسى كه این عمل را انجام دهد، خداوند در مقابل هر ركعت ، عبادت چهل سال و عبادت تمام كسانى را كه در این ماه نماز خوانده و روزه گرفته اند، به او عطا مى فرماید)).

و اگر براى این هم ، حال ندارد، عمل بعد را انجام دهد.

(9 شش ركعت نماز، كه در هر ركعت پنج بار ((قل هو الله احد)) مى خواند. روایت شده : ((كسى كه این نماز را بجا آورد، شفاعت او در مورد خانواده اش قبول مى گردد، گر چه سزاوار آتش باشند.))

(10 خارج نمودن فطریه . در روایت آمده است : ((اگر فطریه خارج نشود، روزه رد خواهد شد.)) و ((فطریه نقص زكات مال را از بین مى برد. روزه با آن كامل شده و مانند صلوات فرستادن بر پیامبر در نماز است . و همانگونه كه كسى در نمازش بر پیامبر صلوات نفرستد، نماز ندارد، همانگونه هم كسى كه عمدا آن را ترك كند روزه ندارد.))

زكات فطره

هدف مهم ما در این مختصر این است كه انسان عاقل را توجه بدهیم كه باید درباره قرار دادن این حكم اندیشه نموده كه در مقابل این بخشش كم چه فواید بزرگى قرار داده شده است و سپس خدا را شكر كند. و ببینید كه آیا ندادن این مال اندك (حدود سه كیلو و نیم گندم یا جو...) با تصدیق دین ، فرمایشات سید رسولان (صلى الله علیه و آله و سلم ) و سلامت عقل سازگارى دارد یا نه ؟ چگونه ایمان با ندادن یك صاع جو كه دادن آن باعث رستگارى دهنده آن ، ایمنى از خطر مرگ و كامل شدن روزه و زكات است ، و ندادن آن در بردارنده خطر مرگ و رد شدن روزه است ، سازگارى دارد؟ چگونه ممكن است صاحب عقل سلیم از دادن این مال خوددارى كند! حتى ممكن نیست هیچ عاقلى احتیاط را در این مورد از دست بدهد. و اگر این دفع ضرر و این استفاده هم نبود، عاقل باید از مالك دین و دنیایش درباره ندادن این مال اندك خجالت مى كشید؛ بعد از این كه در قرآن روى آن تاءكید شده و وعده رستگارى به دهنده آن داده شده و بر نماز مقدم شده است ؛ آنجا كه مى فرماید: ((حتما رستگار شد كسى كه زكات داد و با ذكر نام خدا نماز خواند.)) چرا با دستورات كسى كه تو را مكلف به دادن ذره اى از عطایاى بزرگ و فراوان خود كه نزد تو است نموده است ، مخالفت مى كنى ؛ در حالى كه او ضامن رزق تو و زن و فرزندت مى باشد و مى تواند در صورت مخالفت ، تو را از عطایاى خود محروم نماید. و علاوه بر عطایاى زیادى كه به تو نموده است ، به تو وعده رستگارى ، كامل شدن روزه و زكات و برطرف نمودن خطر مرگ حاضر تا پایان عمر داده است . منشاء ندادن این مال چیزى جز ضعف ایمان و اسلام و پستى و زشتى یا واگذارى خاص از جانب خداوند است ! پناه بر خدا از تمام این امور.

(11 از مهمترین اعمال این شب زیارت امام حسین (علیه السلام ) است .

(12 و نیز از مهمترین كارها به پایان بردن آن با تسلیم اعمال به نگهبان شب است ؛ همانگونه كه شب هاى شریف دیگر را ختم مى نمود و قبلا در مورد آن سخن گفته ایم .

فصل سیزدهم : مراقبات روز عید فطر

در كتاب فقیه آمده است كه امام حسن (علیه السلام ) روز عید عده اى را دید كه مى خندیدند و بازى مى كردند، رو به همراهان خود نموده و فرمود: ((خداى عزوجل ماه رمضان را آفرید تا میدان مسابقه اى براى خلقش ‍ باشد كه در آن با طاعت و رضایت او با یكدیگر مسابقه بدهند. عده اى سبقت گرفته و سعادتمند شدند و عده اى عقب افتاده و ناامید شدند. شگفتا از كسى كه در این روز مى خندد و بازى مى كند. روزى كه نیكوكاران در آن پاداش یافته و كوتاهى كنندگان زیان مى بینند. بخدا سوگند اگر پرده ها فرو افتد، نیكوكار مى اندیشد كه چرا بیشتر عمل نیك انجام ندادم و بدكار مى گوید چرا بد مى كردم ! و از شانه كردن مو و صاف كردن لباس خود باز مى مانند.))

اعمال این روز

توسل

(1 از كارهاى مهم ، توسل به حامى و نگهبان آن روز و شفیع قرار دادن او در اول آن و مبالغه در آن باندازه بزرگى این روز است . بزرگى این روز نیز باندازه بزرگى تمام اوقات و حالات او در ماه رمضان مى باشد. زیرا این روز وقت آشكار شدن ثمره ، اعطاى جوایز و فهم قبول یا رد شدن ، رضا یا خشم ، نزدیكى یا دورى و خوشبختى یا بدبختى است . بدین جهت بنده سعادتمند باید در این مقام بخوبى ادب را رعایت نموده و آثار بد تمام گناهان خود را در روزها و شبهاى این ماه از بین برده و كرامتهاى الهى و الطاف خداوندى را كه در طول ماه ضایع كرده ، اصلاح كند. و خلاصه مى توان با رعایت كامل ادب در یك ساعت تمام كوتاهیهاى خود در اعمال مهم ماه رمضان را جبران و گناهان را تبدیل به نیكیها نموده و به درجات بلندى برسد.

غسل

(2 غسل نیز تاءكید شده است و سزاوار است در رودخانه غسل كند و اگر نباشد در سایه و پشت دیوار این كارها را انجام بدهد؛ تا كسى او را نبیند. غسل خود را با ((بسم الله )) شروع كرده و بعد از انجام آن بگوید: اللهم اجعله كفاره لذنوبى ، و طهر دینى ، و اذهب عنى الدرن ؛ خدایا! این را كفاره گناهانم قرار ده ، دینم را پاك گردان و پلیدیها را در من از بین ببر. آنگاه نماز صبح را آنگونه كه شایسته است بجا آورده و سپس خدا را شكر نموده و دعایى را كه از شیخ بزرگ محمد العمرى - قدس سره العزیز - نقل شده بخواند.

دعاى ندبه

(3 اندوه بخاطر غیبت امام زمان و دعا براى فرج او و خواندن دعاى ندبه . آنگاه مؤ منى كه صاحب الزمان (علیه السلام ) را امام خود مى داند - كسى كه حجت خدا، امام زمان ، ناموس دنیا، سلطان امتها، عدل كامل خدا، خورشید تاریكیها و ماه كامل ، گشایش نزدیك خدا، نشانه بزرگ خدا، خلیفه بزرگ خدا، امام ، پسر امام ، پسر ائمه ، پسر پیامبر، پسر پیامبران - جان تمامى جهانیان فداى او باد - كسى كه خداوند بوسیله او به وعده هایش جامه عمل مى پوشاند وعده هایى از قبیل : گسترش عدل ، از بین بردن ظلم ، گستراندن فضل و غلبه قدرت او بر تمام قدرتها و دین او بر تمام ادیان و به هنگام غیبت امام خود، غصب حاكمیت او از طرف دشمنان ، سختى شیعیان در سلطنت كفار و بدكاران و قتل ، از بین بردن آبرو، غصب اموال ، بدحالى و ذلت آنان را مى بینید، باید خوشحالى او به غمى سنگین ، خنده او به گریه و عید او به عزا تبدیل شده و دعاى ندبه بخواند و مانند مادر بچه مرده گریه كند و براى فرج او دعا كند.

 

 

ادامه کتاب المراقبات

نوشته شده در تاریخ شنبه 3 مهر 1389    | توسط: حسن پوراللهیار    |    | نظرات()